معماری
خانه | اخبار آزمون ها | PE | توضیحاتی درباره آزمون مهندسی حرفه ای PE

توضیحاتی درباره آزمون مهندسی حرفه ای PE

index_7

مقدمه:
فارغ التحصیلان دانشکده های مهندسی که در مؤسسه ای دولتی و یا خصوصی، بزرگ و کوچک حرفه فنی خود را شروع می کنند اغلب بدون مقدمه و یا با آموزش کوتاهی به کار گمارده می شوند. پس از گذشت چند سال در سطح فناوری مؤسسه، در امور روتینی تبحّر پیدا می کنند و سطح تبحّر آنها اغلب در حد خواست کارفرما می باشد. از درس های آموخته در دانشکده استفاده اندکی می نماید و پس از مدتی بیشتر آنها را فراموش می کنند. این قبیل مهندسان اگر مجبور به تعویض شغل شوند که همان تخصّص قبلی مورد نیاز نباشد، دوباره و به سختی باید حرفه جدید را شروع کنند .
در صنایع بزرگ ایران مانند نفت و گاز، فولاد و ذوب فلزات، شبکه به هم پیوسته الکتریکی، خودروسازی و همچنین صنایع پائین دستی، اغلب مهندسان برای حرفه های تخصصی در حد کارهای روزمره فنی تربیت می شوند که گاهی هم با ارائه دوره های آموزشی فشرده تخصصی همراه است .
بسیاری از مهندسان علاقه مند به نوآوری و استفاده شخصی تر از زحمات خود، به صورت شخصیت حقیقی و یا در شرکت های کوچک چند نفری مشغول به کار فنّی می شوند. این مهندسان باید دارای دانش جامعی از علوم و فنون مربوط به رشته خود باشند تا بتوانند مسائل بسیار مهم و فنی حرفه خود را تجربه و تحلیل نمایند و میزان استفاده از افراد دیگر و تخصص های خاص را درست ارزیابی نمایند و آنها را به طور موردی به کمک بگیرند. این افراد باید دانشی جامع از علوم پایه، علوم فنی مشترک در رشته های مهندسی  و دانش عمیق تری در رشته و گرایش خود (که در آن حداقل دارای درجه کارشناسی هستند) که کاملا نفهیم شده و کاربردی باشد، نیز داشته باشند.
به منظور سنجش این کارائی در کشورهای صنعتی پیشرفته از سال ها پیش در رشته های اصلی مهندسی توسط موسسات دولتی و یا NGO های معتبر آزمون مهندسی حرفه ای (سا با نام های مشابه) از سالیان پیش انجام می گردد. از چند سال پیش انجمن مهندسان مکانیک این ضرورت را پیگیری نمود. اکنون با همکاری انجمن های مهندسی و تحت هماهنگی سازمان سنجش آموزش کشور، این آزمون از سال ۱۳۸۶ برگزار می گردد.  اولین دوره آزمون مهندسی حرفه ای برای چندین رشته مهندسی، در روزهای ۲۳ و ۲۴ و ۲۵ خردادماه سال ۱۳۸۶، به نحو مناسب و مطلوبی برگزار شد و برگزاری آن همچنان ادامه دارد.

پیشینه آزمون مهندسی حرفه ای 

در سال ۱۹۰۷ در شهر وایومینگ کشور آمریکا اعلام گردید افراد متخصصی که می خواهند کار مهندسی انجام دهند باید ثبت نام کرده و طبق شرایط و ضوابطی کفایت آنان به اثبات برسد. ثبت نام مهندسین ورزیده از آن تاریخ در کشورهای مختلف رایج شد، تا قوانین بر اقدامات حرفه ای آنان نظارت کند و اجرای آن به واحدهای غیردولتی (NGO) یا انجمن های علمی، صنفی یا حرفه ای سپرده شد. هم اکنون در کشورهای مختلف آمریکا، کانادا، اروپا و حتی آسیا، سازمان ها و ارگان های مختلفی وجود دارند که طبق قوانین و مقرراتی این آزمون را برگزار می نمایند و داشتن این گواهی از شرایط استخدام و یا مجوزی برای انجام پروژه های مختلف مهندسی در کشورشان می باشد .

 آزمون مهندسی حرفه ای در ایران 

در ابتدای سال ۱۳۸۰، برخی از انجمن های علمی مانند انجمن مهندسین برق و الکترونیک ایران، انجمن مهندسان مکانیک ایران لزوم برگزاری آزمون مهندسی حرفه ای را برای جامعه مهندسی کشور احساس نموده و برای برگزاری اولین آزمون به صورت مستقل اقدام کردند و پس از آن با تشکیل شورایی به نام شورای برنامه ریزی و هماهنگی آزمون مهندسی حرفه ای، متشکل از نمایندگان سازمان سنجش آموزش کشور و ۸ انجمن علمی – مهندسی شامل: انجمن مهندسین برق و الکترونیک ایران، انجمن کامپیوتر ایران، انجمن مهندسین متالورژی ایران، انجمن مهندسان مکانیک ایران، انجمن مهندسی معدن ایران، انجمن مهندسی شیمی ایران، انجمن مهندسی صنایع ایران، انجمن مهندسین عمران ایران (که به اختصار انجمن های مادر نامیده می شوند و سایر انجمن های مهندسی بر حسب نوع فعالیت های خود زیرمجموعه این انجمن ها قرار می گیرند ) فعالیت خود را بطور جدّی آغاز و بطور مستمر پیگیری نمودند .
اهمّ اهداف شورای برنامه ریزی و هماهنگی آزمون مهندسی حرفه ای در ذیل بیان شده اند :
۱) سیاست گذاری و برنامه ریزی برای برگزاری آزمون مهندسی حرفه ای
۲) هماهنگ کردن اهداف برگزاری آزمون مهندسی حرفه ای در انجمن های مهندسی
۳) برنامه ریزی برای استانداردسازی آزمون مهندسی حرفه ای
۴) علاقه مند کردن مهندسان کشور به ارتقای سطح توانایی خویش

برگزاری اولین آزمون مهندسی حرفه ای در ایران 
اولین آزمون مهندسی حرفه ای در روزهای ۲۳، ۲۴ و ۲۵ خردادماه سال ۱۳۸۶ (که برای هر روز یک نوبت ۴ ساعته در نظر گرفته شد) با همکاری سازمان سنجش آموزش کشور و به صورت متمرکز در تهران برگزار گردید. به دلیل عدم اطلاع رسانی گسترده و آشنایی اندک مهندسان، تعداد کمی از داوطلبان در این آزمون شرکت نمودند.

دومین آزمون مهندسی حرفه ای در ایران
دومین آزمون مهندسی حرفه ای با همکاری سازمان سنجش آموزش کشور و هشت انجمن علمی مذکور، در روزهای پنج شنبه و جمعه مورخ ۷ و ۸ آبان ماه سال ۱۳۸۸ برگزار گردید.

سومین آزمون مهندسی حرفه ای در ایران 

سومین آزمون مهندسی حرفه ای با همکاری سازمان سنجش آموزش کشور و هشت انجمن علمی مذکور، در سال ۱۳۹۰ برگزار خواهد شد.که برنامه زمانی امتحان متعاقبا از همین طریق به اطلاع داوطلبان خواهد رسید.

 عناوین دروس  FE1 (امتحان صبح)  آزمون مهندسی حرفه­ای برای کلیه رشته­ها

 

ردیف

نام دروس

درصد تاثیر هر درس

۱

فیزیک

۳۸%

۲

ریاضیات و محاسبات عددی

۲۵%

۳

مبانی کامپیوتر

۹%

۴

اقتصاد مهندسی و تجارت

۸%

۵

اخلاق مهندسی و HSE*

۷%

۶

آمار و احتمالات

۷%

۷

شیمی و مواد

۶%

 *Health, Safety & Environment

 *عناوین دروس FE2 (امتحان بعدازظهر) آزمون مهندسی حرفه­ای(PE ) متعاقبا اعلام خواهد شد .

شورای برنامه ریزی و هماهنگی آزمون مهندسی حرفه ای

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *